काठमाडौं: प्रतिनिधि सभा चुनाव नजिकिँदै जाँदा नेताहरूको भाषणमा ‘नयाँ नेपाल’, ‘समृद्धि’, ‘सुशासन’ र ‘रोजगारी’ जस्ता शब्दको मात्रा बढ्दो छ। मञ्चमा उभिँदा स्वर कडा, शब्द चम्किला र सपना विशाल छन्। तर जनताको अनुभूति भने फरक छ—भाषण उही, वाचा उही, कार्यान्वयन शून्य।
हरेक चुनावमा नयाँ नारा ल्याइए पनि पुराना समस्याले देश छाडेका छैनन्। बेरोजगारी, महँगी, शिक्षा–स्वास्थ्यको पहुँच, कृषकको बजार, युवाको विदेश पलायन—यी सबै मुद्दा वर्षौँदेखि उस्तै छन्। नेताहरूले भाषणमा ‘नयाँ स्वाद’ थपे पनि जनताले थालमा उही पुरानो परिकार मात्र पाएका छन्।
मञ्चमा प्रतिबद्धता, मैदानमा मौनता
चुनावी सभामा नेताहरूले भ्रष्टाचारविरुद्ध कठोर कदम चाल्ने, विकासलाई तीव्र बनाउने र सेवा प्रवाह चुस्त बनाउने दाबी गर्छन्। तर सत्ता र शक्तिमा पुगेपछि ती प्रतिबद्धता कागजमै सीमित हुने गरेको जनगुनासो छ। सार्वजनिक सुनुवाइ, पारदर्शिता र जवाफदेहिता—यी शब्द भाषणमा मात्र सजिन्छन्, व्यवहारमा देखिँदैनन्।
युवाको प्रश्न: कहिले बदलिन्छ व्यवहार?
देशको भविष्य भनिने युवा आज निराश छन्। उनीहरूको प्रश्न सरल छ—‘हामीले विश्वास गर्ने आधार के?’ सीप र श्रम हुँदाहुँदै पनि अवसर नपाएर विदेशिनु पर्ने बाध्यता अझै हटेको छैन। स्टार्टअप, उद्यमशीलता र रोजगारीका योजना घोषणामै सीमित हुँदा युवाको भरोसा कमजोर बन्दै गएको छ।
विकासको गति र गुणस्तरमाथि शंका
